Sessiz kaldım 20yaşında:)ve 35 yaşında:)

Efendim tüm dostlara selamlar sevgiler olsun ..Ne demişti Usta Şair Cahit Sıtkı Tarancı Yaş otuz beş şiirin de .Yaş otuz beş! yolun yarısı eder...Dante gibi ortasındayız ömrün.  .Delikanlı çağımızdaki cevher, Yalvarmak, yakarmak nafile bugün, Gözünün yaşına bakmadan gider.... Diyor şair benim öyle oldu artık    Yaş otuz beş! yolun yarısına geldik vallahi :) artık bu güzel klasiği  koymadan olmazdı dimi ama:) ..Şöyle bir geriye dönüp baktığımda arkama ne çok şey yaşamışım diyorum.. iyiyi, kötüyü , acıyı,  mutluluğu ,hüznü  yarım kalmış sevinçlerimi umutlarımı bir bavul dolu içime sığmayan binlerce cümleler bırakmışım..  Keş kelerim  kalmış bir kaç  dile getiremediğim .. kocaman kocaman yollardan geçmişim düşe kalka yara bere içinde  daha dizlerimde ki yaralarım geçmeden yenileri açılıp gitmiş meğer.. Nice  suretler çizilmiş silininmiş anılarımdan hafızamdan .nice dostlar biriktirmişim  nice güzel gönüllere girmişim  dostluklar arkadaşlıklar vefalı güzel  yürekler ekmişim gönlüme ..birer hanımeli  birer papatyalar ..birer sarı laleler ..binlerce gülüşler gelmiş dost meclisinden. Yol 35 gönül sayfam da 20  yıl olmuş ..ikimiz de yaşlanıyoruz artık :) saçlarımıza aklar indi  çoktan :) Bir Aşık Veysel  Şatıroğlu  usta Halk Ozanının dediği gibi Ben giderim adım kalır Dostlar beni hatırlasın Düğün olur bayram gelir  Dostlar beni hatırlasın  ..Ne güzel söylemiş en sevdiklerimden. İlk başladığım günlerim geldi aklıma acaba dedim benim de yazıklarımı okuyan birileri olur mu diye çok düşündüm hatta bir ara bırakmayı düşünmüştüm ..Sonra dedim ki madem çıktın bir yola o zaman yol devam edecek zorlu bir yokuş gibi olsa da dedim devam ettim ..ve kocaman bir 20 yıl gelip geçmiş :) İyi ki benim buraya siz dostlara bir aile olmama  vesile olan 3 güzel insanı da hiç unutmam unutmayacağım da aslında hepiniz biliyorsunuz o 3 güzel insanları ..tabi ki onlar dan biri .. Gönlü yüreği güzel  Recep Altun Abim ..ve ikinci güzel insan Sevgili Müfred ..ve Deeptone  .. .Bizler burada kocaman bir aile olduk hepimizin derdini sıkıntısını hüzünlerini mutluluklarını  acıyı sevinçlerimizi her şeyimizi paylaştık birbirimize destek olduk.. kah güldük kah ağladık kah mutlu olduk .. ama kocaman bir aile olmayı hiç bırakmadık .. iyi ki varsınız hepinizi gönülden çok seviyorum.. yazdıklarımı kimse okumaz dediğim blogger de şimdi öykü bile yazmayı beceriyorum :) o kadar çok mutlu oluyorum ki o güzel yorumlarınızla her biri çok değerli benim için ..sizler sayesin de kendimi geliştirdim ve geliştirmeye ve öğrenmeye devam ediyorum bunun içinde ayrıca çok mutluyum :) ..ve sessiz kaldım  20 yaşına girdi :) 

Bloğuma düşen sayfalarım 543/ gönül dostları 449/ gönülden düşen yorumlarım 7274 ...Daha nice güzel paylaşımlara inşallah ...

 

Benim Kardeşim .....

Tüm dostlara  selamlar  sevgiler olsun Sizlere  daha önce bizim  osman efendiyi az biraz anlatmıştım şimdi biraz daha  ve onunla  ilgili yaşadıklarımızı  anlatmaya çalışı-cam  inşallah ...Osman  2 yaşında yüksek ateş ve havale sonuncu  ve bir şerefsiz diyeceğim artık doktorun ölmüşse de hiç rahmet okumuyorum  havale  geçiren bir çocuğa  direk iğne yapması sonuncu tüm beyin  fonksiyonlarını  bitirerek zihinsel engelli  bir çocuk oldu  normal  bir çocuk olarak doğurduğu bir annenin  kucağına  zihinsel engelli bir çocuk vererek  artık yapacak bir şeymiş yok diyerek  gönderen  bir doktor bozması  bu hangi anne çocuğun  böyle olmasını  ister ki tabi ki önce Allah'tan  ama  bile bile ve göz göre  göre   bunu  yapmaları  beni benden etti zaten annem  çok mücadele  verdi Osman'la en çok canımı  yakan  şu oldu Osman'da  annem o zamanlar biz okula başlayacağız  diye bize  birer siyah önlük diker bir Osman'a  birde bana  diker benim dantel yaka Osman'ın  iki yanı cepli o çok sever cepli şeyleri onun için annem ona iki yanına  cep dikti önlüğünün üstüne  ve o gün geldi okula  başlayacak herkesin evladı annemde buruk bir acı ve hüzün vardı o gün hiç unutmam  annemin  O yüzünde ki acıyı ve gözlerin de ki hüznü biz Osman'la  el bebek gül bebek büyüdük  annem ikimizde  birbirimiz den hiç ayırmadı ben  Osman'la güldüm  Osman'la  ağladım  yeri geldi düştük beraber kalktık biz  babamdan  hiç doğru düzgün bir sevgi görmedi  osman hep ikinci planda  bıraktı onu  kabullenmek istemedi  hiç bir zaman  gerçi ne zaman  doğru düzgün babalık yaptı ki biz  hep annemle  paylaştık her şeyimizi  hep annemiz  vardı yanı başımız da  ne zaman  yere düşsek annem uzatırdı elini  bize her daim çok zorluklar yaşadık Osman'la biz varlıkta gördük yoklukta Bir gün bir bayram sabahı  malum herkes bayramlaşmak için büyüklerinin yanına eşin dostun yanına gider dimi doğal olarak bizde o zamanlar 9 10 yaşlarındayız  Osman'la  .... bizde  bir bayram sabahı annem Osman'la bizi  yeni aldığı bayramlık kıyafetlerimizi giydirdi   büyük amcama  el öpmeye götürdü o zamanlar biz Kahramanmaraş'ta oturuyorduk Gittik evlerine  kapıyı amcam açtı  onun da 3 çocuğu  var küçük olan  oğluyla çocukluğumuz beraber geçti  girdik içeri işte bir amca ya elini öpücez ya osman tam o anda ellini uzattı amcam ellini  bir anda geri çekti  biz  annemle  bir an şaşırdık  aman aman  uzak dur dedi  şimdi hastasın zaten dedi  bir  hastalığın   bulaşır dedi   amcam denen  şerefsiz  bir an durdum ben annemde bir şey diyemedi ben öpmedim ellini  öyle yapınca sonra içeri girdik orada şovunu  yaptı dur dedi hemen oturmayın koltuğu filan dedi  kirletir-siniz sonra hanım bana kızıyor dedi   üstüne bir örtü serdi halbuki  annem bizi  çok güzel giydirmişti bir hevesle bir bayram sabanı  yaşatmadılar çok gördüler hanım dediği  yengem hanım kendisi ve O 3 çok bilmiş çocukları  bizi  halliyle alıp  içeri  gelip bayramlaşmadılar bile bırakın  bayramlaşmayı aynı sofraya oturmayı  layık görmediler yedi sülalesine artık ..............  O gün den beri hiç bayramları sevmez oldum o içim de ki bayram hevesini  bir bayram sabahı Osman'la benim söndürdüler  düşün bunu  en yakınız  yapıyorsa el ne yapmasın dimi  Dilerim  benim Osmanıma  yaptıklarını  kendi evlatlarında bulurlar inşallah hepside   Rabbım çok büyük  Benim o acmanın  ve o yenge  bozmasının  yatacak yerleri yok  hem  bu dünyadan  hemde öteki tarafta iki  elim yakalarında   olacak  O benim Osman'ımın canın  yakanlar  hepsi  de Allah'ından bulsun  benden bulursa  sonu  çok kötü olur Rabbım  benim yaşadıklarımı kimseye yaşatmasın Unutmasınlar  ölüm herkese  var ve herkes bir engelli adaydır  sabaha sağ çıkacağımızı  Rabbım den başka kimse bilmez  ne olacağımızı   bir gece  ne olacağını  hiç kimse bilemez  Rabbım  den başka Ne ekersen onu biçersin demişler  Rabbım  herkesin gönlüne göre versin inşallah ....


Bir bayram  sabahını   hissettim  yüreğimin   içinde gizlenen  acısını   Bir seher vakti çaldı  kapımı  hüzün  bir gam girdi  umutlarıma   siyah bir önlükte  kaldı   mutluluklarım  bir çocuğun  gözlerin de ıslandı  sevinçlerim  bir çift ayakkabıda  kaldı hayallerim   pas tutmuş Demir pencereler de asılı  kaldı çocukluğum çaldılar  her şeyimi   doğduğum gün   aldılar avuçlarımda  biriktirdiğim  hayatı    oysa beni  benden edeli hayat çok oldu  tam 33 yıl oldu  beni  benden eden hayat işte ...........Bir rüzgarın  uğultusunda  bıraktım  hasretlerimi  bir yağmurun  sessizliğinde bıraktım özlemlerimi  göz yaşlarımı  beni  benden eden   bir çift   elde   kaldı ....

Sessiz  kaldım  Ne eylerse  Rabbım  güzel Eyler Rabbım  güzel görenlerden eylesin ......

Devamı gelecek ......

Annem .....

Nereden başlasam ne yazmam bilmiyorum bir evlat anneyi nasıl anlatır ki hangi  kelimeye hangi söze  sığdırabilir ki bir anne cümlesi bu sadece aslında  diyecek çok şey var bazen kelimelerin  içinde kayıp oluyor insan herkes annecik   olur  ama anne olmaz bir  sözü var bu da  onlardan biri  annemle başlayan  hayli uzun engebeli meşakkatli bir  yoldu  bizim ki    tabi  annemin  ben daha  doğmadan önce başlayan hayatla mücadelesi hepsinden zoruydu  küçük yaşta  evlendirilen  küçük  gelinlerden biriydi   annem 5 erkek  kardeşin  üstüne bir kız çocuğu  olarak  geldi annem dünyaya   nisan bir şakası gibi  gelmiş  annem  :) annem  annem  kendine  güven  ayaklarının  üstünde  durmayı  bilen  hayatla  devam eden yolculuğu  ve sağlam  duruşludur    benim  annem  kafası  esince  içinde ki  varlığını  yokluğunu   kelimelere  döken duygularını satır arası  kalmış  tozlu anılarının  içinde gizlenmiş   yalnızlığının   içinde  yaşayan dır  benim  annem  hayata kafa  tutan  koca şehr-i İstanbul'a   4 çocukla   mücadele  verendir  benim  annem  varlığı  yokluğu  bilen  zoruluklarla göğüs geren kadın  benim annemdir nice anneler  vardır  benim  annem gibi  böyle zorluklara  göğüs geren  ne mutlu ki  ben şanslı olanlardan  biriyim  böylesine  güçlü  bir  annem  var  benim  annem olduğu için  gurur duyuyorum  kara  gözlü   siyahtan  kızıla dönen  saçlarıyla  deli dolu  kızdığı zaman  bile  gözlerinin  içi   gülen      benim  annemdir  herksin  annesi  kendine  kıymetlidir  Rabbım  annelerimizi  başımızdan hiç eksik etmesin   daha  dile  gelecek  çok sözler  kelimeler  var  hani  derler ya hep yazsam  roman  oluyor  diye  buda  öyle bir şey  işte  biraz  daha  yazarsam  annem kesin dökülür  zaten :)  en iyisi  burada  bırakayım  annem  güzel  gözlü    kadın   doğum günün kutlu olsun  annem iyi ki  bizim annemizsin  iyi ki  seni  doğurmuş  rahmetli  anneannem   seni  o kadar çooook  o kadarrr çokkk  seviyoruz ki  ve her zaman yanında olacağımızı unutma    benim  annem  güzell annem  beni al kollarına  kucağında niniler  söyle  canım  annem  doğum günün  kutlu olsun demir  yürekli   kadın  benim  annem   senii çokkk seviyorum   hemde  çok  Rabbım seni  başımızdan  hiç eksik etmesin   seniiii  seviyorummm :)  :)  :D  ......


annemin  en çok sevdiği  çiçektir  papatyalar  :)   benim  güzel annem dünyaları  da versem  sana olan  hakkımızı  ödeyemeyiz  sana bir hediyem daha  var oda akşama  kalsın :) 

Efendim  siz  güzel yürekli  dostlara da  paylaşmak istedim  mutluluğumu  şimdiden  hepinize  çok teşekkür  ederim  selamlar  sevgiler  olsun her daim dua ile  kalın .... 

buda  annemin en çok sevdiği  şarkıdır   :)

Pastası bile yazıyor :) 

İyi ki Doğdun Barış Manço Abimiz

2 ocak 1943 de dünyaya gelen usta sanatçı Barış Manço, 1 şubat 1999 da aramız dan ayırıldı. Şu an hayatta olsaydı eğer 70’ ci doğum gününü kutlamış olcaktık ve arkasında sayısız eserler onlarca ödül bırakarak... 200’ün üzerin de şarkı besteledi, bir çok insanın hazıfazında binlerce güzel anılar duygular sevgiler ve büyük bir hayranlık bırakarak tüm sevenlerin yüzünde binlerce tebessüm ve kahkahalar bıraktı. Kimi zaman hüzünlendirdi, kimi zaman bir bayram çoşkusu yaşattı. Yediden yetmişe o bir Barış Manço’ydu. İyi ki doğdun, iyi ki vardın, doğum günün kutlu olsun Barış Abimiz, unutmadık unuturmayacağız seni çok  seviyoruz