Sessiz Çığlıklarım.....

Beni benden etti ahir ömrüm kara bir duvak gibi beni  benden etti kör olası düşlerim bir ben mi beni benden 
etti şimdi ...sessiz kaldım ... 

Hüzün Giydi Bu Gece Yüreğim .................

İnsan hayatı ne kadar karmaşık her şeyi bir solukta tüketiyoruz

Ve bir bardak su gibi içiyoruz sevgiyi aşkı 
Yaşamın kıyısına vurmuş mutluluklar gibi bin bir çeşit hayatlar
Her biri ayrı bir noktada kimi bir köşe başında yalnızlığa mahkum olmuş 

Kimide bir çöpünün dibinde son bulmuş hayatı kimide ellinde kimsesizliğin öfkesini kustuğu dar sokaklarda yitip giden ömürler gibi yada bir şişenin son yudumun da bir kalemde sildiği yaşamı gibi yada bir toz bulutu gibi yıkılan umutlar gibi sönen hayatlarKime göre yaşıyoruz kime göre seviyoruz aşık oluyoruz kime göre 

Hayatının önümüze sunduğu yaşamlar gibi mi bir kum tanesi gibi yaşam ya yaşarsın yada ölürsün
Tek başına kimsesiz sessiz bir sokak arasında sırtına yüklenmiş binlerce yamalı yaşamlar gibiSahte yüzler yalan gülmeler sahte ağlamalar eskide kalmış aşklar sevgiler zaman ve saatler ilerledikçe insan oğlu da değişiyor her geçen gün zaman bir sigaranın dumanında bırakılmış hayaller gibi hasretler kör bir kuyuda unutmak gibi sabır kırılan bir kalbin tamiri gibi
Neşe çığlıklara gebe kalır prangalar vurulur rüyalara bir bebeğinin küçük avuçlarında birikir yaşam huzur mutluluk sevgi henüz kirlenmemiş saf paslanmamış demirler gibi su gibi saydam ve temiz acılar çarpar bir kuşunun kanadın da isyan eder deniz hırçın bir çocuk gibi yalnızlığına şehrin ışıkları sarar tüm susmuş kalabalığın başı boş gezen kediler köpekler eşlik eder suskun kalmış insan kalabalığına damla göz yaşının içinde yıkadım kaderinin cilvesini kırık bir kemanın hüzün kokan nağmelerine savurdum tüm benliğimi 
Kayıp giden bir hayatının yıkılan duvarlarına astım kimsesizliğimi
Oysa ben daha başlamadan tüm benliğimi bitirmiştim


SESSİZ KALDIM  

BİR TUTAm MAVİ ........

Basit bir cümle de bu kadar ağlayacağımı  bilseydim
Seni bu kadar kolay unuttur muydum
Yoksa halen umutlar yeşertip seni sever miydim  
Bir dağın yamacının da topladım çığlıklarımı

Tükenen bir yalnızlığın ortasında  yıktım duvarlarımı
Hıçkırıklarına karıştı suskunluğum  
Söylenen sözlerinin kimsesizliğin de
Anıların tozlu geçmişin de tükendi hayallerim

Bir eskinin yamasında gitti sana olan sevdalarım
Bir ateşin küllerin den doğar gibi  sessizliğim
Tütün kokan gecelerinin karanlığın da yazdığım
Son şiirinin mısralarını bıraktım hüzünlerimi
Bir tutam mavi de bıraktım acılarımı 
Bir uçurtmanın rüzgarında asılı kaldı yüreğim  oysa
SESSİZ KALDIM 

Sustum ..........

Git deyip’ te gel demek varmıydı lanet okuyarak sevmek varmıydı yeninden kan veran olmuş Çıplak ayaklarım toz duman olmuş sokaklarımın enkazın da yüreğim ağıtlar yakarak gecenin kör Karanlığında inanma sakın şarkılarımın sancılı notalarına git deyip te gel demek var mıydı susuz Kalmış serçe misali sessizliğim haykırışları ma karışmış çığlıklarının duygularıma gen vurarak bir Kurşunluk yer kalana kadar bedenim de yıkadım tüm senden arta kalan anılarımı tozlu maslarının Geçmişinde tüketim hüzünleri git deyipte gel demek varmıy dı sessiz kaldım ....

Susuyor Ağaçlar ....

Susuyor ağaçlar kanıyor yürekler kıyısına vurmuş gemiler gibi
Parçalanıyor bedenim kaç sokak eskittim sensizliğe
Zulüm mu yoksa haykırışlar mı içimi acıtan


Kağıtlar tüketti sevdamı
Martıların çığlıkları vurmuş kıyılarına
Gecenin sensizliği çökmüş kaldırımlara
Göçmen kuşları gibi göç eden yüreğim
Kapat kapat kapılarını girmesin
Sızlayan bedenimin hüzünleri

Gün dönümleri ağarken
Son nefeste yok olur sevdam
Ağıtlar yakıyorum gecenin sessizliğine

Kurşunlar atıyorum kör karanlıklara
Çığlıklarımı bastırıyorum satırlarıma


Tükendi tükendi vagonlar dolusu gözyaşlarım
Gecenin hüznü çöktü yüreğime
Vuslatın isyanları çınlıyor kulaklarımda
Ortada bölünmüş hayallerim
Kanayan ellerim ayaklarım
Tuzlar bastığım yüreğim kanadı kırılmış serçe misali

Deniz tüm mavisini teslim ederken aşka, ay girdi denizle gecenin arasına.
Serçenin derdi bir damla maviydi oysa.
Ahh be serçem...beklemişiz boşuna uğramazmış meğer umut gemileri bu limana...



Sessiz kaldım

Sessiz Çığlıklarım Var Benim .........2

Yüzükoyun serdim tüm yalnızlığımı yosma kaldırımlara 

 

savurdum kimsesizliğimi bir ağıt yaktım gecenin sessizliğinde 

bir umut ektim tüm yaşanmışlıkları ma ..

..sessiz kaldım ..........

Sessiz Çığlıklarım Var Benim ....1

Kan revan olmuş kör olası düşlerim yıkıntılarının altında kalmış umutlarım bir çığlığın yankıların da söndü hayallerim bir ağıt yaktım gecenin sessizliğin de inleyen bir göz yaşının hıçkırıklarında bıraktım kimsesizliğimi ...............sessiz kaldım ....