28 Ocak 2012 Cumartesi

Susuyor Ağaçlar ....

Susuyor ağaçlar kanıyor yürekler kıyısına vurmuş gemiler gibi
Parçalanıyor bedenim kaç sokak eskittim sensizliğe
Zulüm mu yoksa haykırışlar mı içimi acıtan


Kağıtlar tüketti sevdamı
Martıların çığlıkları vurmuş kıyılarına
Gecenin sensizliği çökmüş kaldırımlara

Göçmen kuşları gibi göç eden yüreğim
Kapat kapat kapılarını girmesin
Sızlayan bedenimin hüzünleri

Gün dönümleri ağarken
Son nefeste yok olur sevdam
Ağıtlar yakıyorum gecenin sessizliğine


Kurşunlar atıyorum kör karanlıklara
Çığlıklarımı bastırıyorum satırlarıma


Tükendi tükendi vagonlar dolusu gözyaşlarım
Gecenin hüznü çöktü yüreğime

Vuslatın isyanları çınlıyor kulaklarımda
Ortada bölünmüş hayallerim
Kanayan ellerim ayaklarım
Tuzlar bastığım yüreğim kanadı kırılmış serçe misali


Deniz tüm mavisini teslim ederken aşka, ay girdi denizle gecenin arasına.
Serçenin derdi bir damla maviydi oysa.
Ahh be serçem...beklemişiz boşuna uğramazmış meğer umut gemileri bu limana...



Sessiz kaldım







Hiç yorum yok:

Yorum Gönder